Als ongeslagen leider ontvingen we thuis de kampioen van vorig seizoen. Door de afwezigheid van enkele sterkhouders zat de schrik er vooraf toch een beetje in. Zeker nadat Geluveld onze B-ploeg met zware cijfers klopte vorige week. Maar wie dacht dat we er ons vooraf zouden bij neerleggen had het mis.
We begonnen immers sterk aan de wedstrijd en deden in het openingskwartier meer dan behoorlijk mee. Beide ploegen hielden elkaar in evenwicht, maar na zo’n tien minuten begon Geluveld steeds vaker de lange bal te hanteren. Die tactiek leverde hen succes op, want we vonden hier niet altijd een antwoord op.
Nog voor het halfuur keken we tegen een dubbele achterstand aan. Geluveld liep uit tot 0-2, al waren er bij beide doelpunten toch wat twijfels over mogelijk buitenspel. Het maakte de opdracht er niet makkelijker op.
We kregen vervolgens een uitgelezen kans om iets terug te doen via een strafschop. Helaas ging die mogelijkheid verloren en bleef de aansluitingstreffer uit. Net voor de rust kreeg Geluveld nog een gevaarlijke vrije trap net buiten de zestien. Gelukkig was daar Gio, die met een knappe redding de bal uit de verste benedenhoek ranselde en ons in de wedstrijd hield.
Ruststand: 0-2
Na de pauze kwamen we opnieuw scherp uit de kleedkamer. We deden goed mee en probeerden het initiatief naar ons toe te trekken. In de aanval kregen we versterking van Halewijn. Hij werkte hard en toonde veel inzet, maar kon zich jammer genoeg niet onderscheiden tegen een ervaren tegenstander.
De scheidsrechter was niet altijd even consequent in zijn beslissingen, al strooide hij wel gul met gele kaarten. Dat resulteerde erin dat Geluveld de laatste twintig minuten met tien man verder moest.
Toen we een tweede strafschop kregen, leek er opnieuw hoop te gloren. Helaas bleef ook deze kans onbenut.
In de slotfase probeerde Kobe nog voor spanning te zorgen, maar zijn poging strandde op de buitenkant van de paal. Veel geluk kenden we niet vandaag.
Geluveld was uiteindelijk heel blij met de drie punten, zeker na een tweede helft waarin wij minstens evenwaardig waren. Met enkele belangrijke afwezigen, twee gemiste penalty’s en een dosis pech komt er een einde aan onze ongeslagen reeks.
Toch onthouden we vooral de strijdlust en inzet van de hele ploeg. Niemand liet de kop hangen en er werd gevochten tot het laatste fluitsignaal.
Volgende week volgt een nieuwe kans om te tonen waarom we tot nu toe bovenaan stonden. Bedankt aan iedereen voor de inzet en de steun!