Skip to main content

Op zondag 1 november trokken we naar Hollebeke. Rood-wit wist vorige week te winnen op Boezinge en wilde daar graag een vervolg aan breien. De thuisploeg stond al lang op voorhand -”gorillas in the mist-gewijs”- vol vertrouwen op te warmen, waardoor het voor ons duidelijk was dat we wel degelijk op het voetbalveld waren aangekomen en niet op het kerkhof. Een dikke mist had zich namelijk als een grijs deken over het Camiel Coucke-stadion neergelegd.

Op het veld in Hollebeke groeit geen gras en er zijn op bepaalde plaatsen hoogteverschillen van 3de categorie, zoals ze dat in de Tour de France zouden noemen. Misschien is dat de reden waarom de eerste ploeg van Hollebeke in bolletjestruien speelt. Aan de toon van het verslag hoor je dat het weer ons humeur vooraf wat beïnvloedde. De mist zou trouwens 90 minuten lang blijven hangen.

In één shot legde onze fotograaf het ganse avontuur op Hollebeke vast – Alle spelers + de ref staan erop, alsook de weersomstandigheden, de onheilspellende Allerheiligen-sfeer en de veldconditie.

De match dan.

Wij startten bergop en dat betekende dat Hollebeke ons op volle snelheid zou bestormen. Daarom rekenden we op de tegenaanval om hen pijn te doen. Steppe had zijn handen vol om zijn netten schoon te houden. Wij kregen slechts één uitgelezen kans. De thuisgoalie kwam te ver uit zijn doel en kon de bal maar half wegwerken. Halewijn aarzelde niet en blies de bal rechtstreeks naar de gapende doelmond. De laatste man was net op tijd terug om met het hoofd de openingsgoal te voorkomen.

De eerste wissels volgden. Jerry (van Jerry’s Foodtruck) en Siben (zonder foodtruck) begonnen aan hun Studax-verhaal en kwamen Halewijn en Sebe aflossen. Het achterliggende idee was om eens een nieuwe aanvalslinie uit te testen. Meer eerste-helft-notities zijn er niet.

Logische 0-0 bij de rust!

In de tweede helft was meteen duidelijk dat we de hellingsgraad van veld nu in ons voordeel moesten benutten. Dit resulteerde in enkele doelkansen die jammer genoeg onbenut bleven.

Toen gebeurde er iets wat je geen enkele keeper -zelfs Steppe niet- toewenst. Een ogenschijnlijk onschuldige bal kwam Dylans richting aangehobbeld. Een oprapertje. Net voor Steppe het ronde ding in zijn handen wou vastgrijpen botste de bal nog omhoog en glipte door zijn handen en benen de goal in. 1-0 voor Holderdebolderbeke. Die had niemand zien aankomen.

Na de obligate troostende woorden voor Steppe rechtte iedereen de rug. In de wetenschap dat we nog 40 minuten hadden om dit euvel recht te zetten en dat het van nu af aan -ook al speelden we letterlijk bergafwaarts- enkel bergopwaarts kon gaan was er dus geen sprake van paniek.

Omstreeks 10u30 was het al zover. Halewijn en Benny stonden nu voorin en Siben had centraal postgevat. Siben gaf de bal knap mee met Halewijn op rechts. Die kwam voor zijn verdediger en knalde de bal hard naast de keeper binnen. De 1-1 was een feit!

Nog geen 5 minuten later volgde een haast identieke aanval. Nu was het Chiel die Benny bediende. Vanop dezelfde plek en op bijna dezelfde manier trapte Benny ons op voorsprong. 1-2

Een verdiende ommekeer!

Maar de buit was nog niet binnen en Halloween duurt in Hollebeke blijkbaar een dag langer. Jeffrey en Steppe -nochtans twee mooie mensen- jaagden elkaar de stuipen op het lijf en er ontstond een misverstand. Beiden verstijfden en een bal richting doel ging er rustig in. 2-2. Ook die hadden we niet voorzien.

Met nog 5 minuten op de klok probeerde Halewijn het nog eens van ver. De bal zou sowieso naast gaan maar een Hollebeekse verdediger stak er nog de punt van zijn schoen tegen. Bijna niet te zien, maar de ref had het wel gehoord. Corner dus! Een klusje voor Lenny die er al enkele prachtig voor doel had gebracht vandaag. Killer van dienst Tjorven liep op het gepaste moment in en scoorde de winning goal.

Na nog enkele minuten nagelbijten was de match afgelopen en waren de drie punten binnen. Steppe kon iets meer relaxed zijn dag verderzetten in Bellewaerde. Achteraf hoorden we dat Steppe in het Ieperse pretpark geen missers meer heeft begaan.

De overwinning werd gevierd aan de toog, die in tegenstelling tot het veld wel 100% waterpas staat. Ook al staat er nooit water op.

Volgende opdracht: vrijdag uit op Dikkebus!